De toekomst verwelkomen in villemajou op een levende bodem

« De wijn moet ergens naar smaken, niet naar iets. » Gérard Bertrand maakt wijnen die de smaak van hun terroir hebben, op een bodem die in biodynamie wordt bewerkt. Een intentie die tijdens de oogst volledig tot haar recht komt. Uitleg in Villemajou.

De gronden van Saint-André, beschermd door de eerste uitlopers van de Corbières, herbergen de wijngaarden van Domaine de Villemajou, daar waar alles begon voor de familie Bertrand. In de rijen Roussanne oogst het team van wijnplukkers de druiven die, samengevoegd met de druivenrassen Marsanne en Vermentino, het volgende jaar van de Château de Villemajou Grand Vin Blanc zullen vormen.
Aan het roer van deze oogst van 2021 staat Fabrice Bousquet, die al 12 jaar naast Gérard Bertrand werkt. Als beheerder van 60 hectare verleent hij het hele jaar door continue zorg aan zijn percelen en is hij verheugd over de gezondheidstoestand van de druiven: « We zijn trots op de gezondheid van onze wijnstokken. Voor ons is het een echte beloning om de vruchten van ons werk te zien. Vandaag zijn we gelukkig, als team. »

« Het terroir wordt verheven wanneer de bodems levend zijn »

In zijn laatste boek La Nature au cœur, legt Gérard Bertrand uit dat « Het terroir verheven wordt wanneer de bodems levend zijn: de druiven van de terroirs vangen de afdruk van hun biotoop op met behulp van de wind, de zon en de regen en bevrijden, door de alchemie van de fermentatie, die oorsprong in de wijn ». Voor Fabrice is de wijnstok ook een bezield organisme dat zijn oorsprong vindt in de bodem. Hij heeft de evolutie van de wijnstok meegemaakt sinds de omschakeling van het domein naar biodynamie en legt een van de vele verschillen uit: « In het traditionele systeem zijn het de wortels dicht bij de grond die de stok voeden, terwijl in de biodynamie de stok een zogenaamd « normale » voortgang hervat met een sterkere beworteling en een hoog weerstandspotentieel ».

Van de bodem tot de stok, van de stok tot het blad en van het blad tot de druif

Het verhaal van elk perceel begint op een terroir, bewaard en gedynamiseerd door de biodynamie. Hier geen onkruidverdelger of chemische meststof. Het gras wordt gemaaid, de bodem omgekeerd, met behulp van handmatige technieken. En aan het einde van de oogst, wanneer de bladeren een voor een op natuurlijke wijze vallen, zijn het schapen die het overnemen op het domein. Ze voeden zich met het gras, produceren natuurlijke mest en voeden zo de bodem. De levenscyclus herneemt dan zijn loop en de smaak, dat zo begeerde boeket van dat « ergens » keert terug. De ene oogst na de andere. Op het terroir van de Corbières.