De toekomst verwelkomen in villemajou op een levende bodem

« De wijn moet smaken naar een plek, niet naar een ding. » Gérard Bertrand maakt wijnen die smaken naar hun terroir, op een bodem bewerkt volgens de biodynamie. Een overtuiging die zijn volle effect heeft tijdens de oogst. Uitleg in Villemajou.

De gronden van Saint-André, beschermd door de eerste uitlopers van de Corbières, herbergen de wijngaarden van het domaine de Villemajou, waar alles begon voor de familie Bertrand. In de rijen Roussanne oogst het team van wijnplukkers de druiven die, gemengd met de druivenrassen Marsanne en Vermentino, het volgende oogstjaar van de Château de Villemajou Grand Vin Wit zullen opleveren.
Aan het hoofd van deze oogst van 2021 brengt Fabrice Bousquet 12 jaar dienst aan de zijde van Gérard Bertrand. Als beheerder van 60 hectare besteedt hij het hele jaar door voortdurende zorg aan zijn percelen en verheugt hij zich over de gezondheid van de druiven: « We zijn trots op de gezondheid van onze wijngaarden. Voor ons is het een echte beloning om de vruchten van ons werk te zien. Vandaag zijn we gelukkig, als team. »

« Het terroir wordt verheven wanneer de bodems levend zijn »

In zijn laatste boek La Nature au cœur, legt Gérard Bertrand uit dat « Het terroir wordt verheven wanneer de bodems levend zijn: de druiven van de terroirs vangen de afdruk van hun biotoop op met behulp van wind, zon en regen en bevrijden, door de alchemie van de gisting, deze oorsprong in de wijn ». Voor Fabrice is de wijnstok ook een levend organisme dat zijn oorsprong vindt in de bodem. Hij heeft de evolutie van de wijnstok gevolgd sinds de omschakeling van het domein naar biodynamie en legt een van de vele verschillen uit: « In het traditionele systeem zijn het de wortels dicht bij de grond die de stok voeden, terwijl in de biodynamie de stok een zogenaamde "normale" voortgang hervat met een sterkere beworteling en een hoger weerstandsvermogen ».

Van de bodem naar de stok, van de stok naar het blad en van het blad naar de druif

Het verhaal van elk perceel begint op een terroir, bewaard en tot leven gewekt door de biodynamie. Hier geen onkruidverdelger of chemische meststof. Het gras wordt gemaaid, de bodem omgekeerd, met behulp van handmatige technieken. En aan het einde van de oogst, wanneer de bladeren één voor één op een natuurlijke manier vallen, zijn het schapen die het stokje overnemen op het domein. Ze voeden zich met het gras, produceren natuurlijke mest en voeden zo de bodem. De levenscyclus hervat dan zijn loop en de smaak, dat zo begeerde boeket van die « plek » keert terug. Oogst na oogst. Op het terroir van de Corbières.